Исчекување

Ова е време кое носи ново искуство, ново доживување, големи очекувања и без разлика колку пати и де се помине секогаш донесува и одредена надградба на личноста и  карактерот. Иако некои од исчекувањата се мачни и резултираат со неуспех, сепак крајниот ефект е позитивна надградба, посилен карактер и посилна личност. Овој пат, во оваа постапка произлезе и овој блог или интернет страна која ја смислив со идеја да ги споделам овие мигови и ова искуство а воедно и да споделам една друга димензија која е надвор од реалноста меѓутоа постои во животите на секој и секој на свој начин ја живее и доживува. Во овој момент би се замислил подлабоко и би направил анализа колку време од животот поминуваме во некаков си вид на исчекување. Разочарувачки е на кој начин сме принудени да го живееме нашиот живот и на кој начин бесцелно го трошиме во чекање.  Како и да е, како човечки битија, најбитно што треба да се знае е дека тука сме сите во иста каша, а тоа е кашата на животот. Периодот ќе помине и ќе дојде некој нов, но мислите, чувствата и емоциите ќе останат засекогаш запишани со надеж дека тој што ќе ги прочита ќе ги искористи позитивно и како такви ќе ги пренесе понатаму. Ова ќе биде време на скенирање, учење, планирање, организирање и ангажирање со цел припрема да се започне една нова етапа од животот надвор од “родната земја”. Интересно е дека кога ќе се каже “родната земја” тоа секогаш се однесува на државата во која што сме родени и пораснати, меѓутоа кога размислам подлабоко на оваа тема заклучувам дека иако технологијата, науката, достапноста на информации, комуникациите, медицината, образованието се привидно на високо ниво, ние како човечки суштества сме заостанати во нашиот развој и сеуште не сме дораснати за да излеземе од оваа матрица на материјалното, на држави, религии, раси, националности, класи и какви ли уште не поделби кои не ограничуваат и временски и просторно и кои не носат напредок и развој на човечкиот род. Кога ќе се разбијат тие бариери тогаш човекот ќе биде човек и сите ќе бидеме луѓе родени на планетата земја (родната земја), секој со своја мисија и улога како алка од едно уредување поставено на принципи на хуманост, почит, толеранција, свесност, совесност и соживот. Заглавени во лавиринтот на владеењето на злоупотребеното материјално и нематеријално и без некоја надеж дека во блиска иднина ова би се променило секој од нас се бори да си го пронајде својот пат. На овој пат не стои патоказ “сигурен и среќен живот”, меѓутоа ваков знак не стои на никој пат.

3 comments

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s